مجموعة ورام ؛ ج 1 ؛ ص96
وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْمُؤْمِنُ بَیْنَ خَمْسِ شَدَائِدَ مُؤْمِنٍ یَحْسُدُهُ وَ مُنَافِقٍ یُبْغِضُهُ وَ کَافِرٍ یُقَاتِلُهُ وَ شَیْطَانٍ یُضِلُّهُ وَ نَفْسٍ تُنَازِعُهُ فَبَیْنَ أَنَّ النَّفْسَ عَدُوٌّ مُنَازِعٌ یَجِبُ مُجَاهَدَتُهَا
مؤمن بین پنج شدت و سختی قرار دارد: مؤمنی که به او حسد
میورزد؛ منافقی که دشمن اوست؛ کفاری که با او میجنگد؛ شیطانی که او را گمراه میسازد، و نفس او که با وی نزاع میکند».
نشانه های حسود :
عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ لِلْحَاسِدِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ یَغْتَابُ إِذَا غَابَ وَ
یَتَمَلَّقُ إِذَا شَهِدَ وَ یَشْمَتُ بِالْمُصِیبَة (بحار الأنوار ج 70 ص 251)
لقمان به پسرش گفت حسود سه نشانه دارد، هنگامى که در نزدت نباشد
غیبت می کند، و هنگامى که به نزد تو بیاید تملق می گوید، و هنگامى که
گرفتار مصیبت شوى شماتت می نماید
قَالَ الصَّادِقُ علیه السلام : (بحار الأنوار ج 70 ص 255)
الْحَاسِدُ مُضِرٌّ بِنَفْسِهِ قَبْلَ أَنْ یُضِرَّ بِالْمَحْسُودِ کَإِبْلِیسَ أَوْرَثَ بِحَسَدِهِ لِنَفْسِهِ اللَّعْنَةَ وَ
لِآدَمَ (ع) الِاجْتِبَاءَ وَ الْهُدَى وَ الرَّفْعَ إِلَى مَحَلِّ حَقَائِقِ الْعَهْدِ وَ الِاصْطِفَاءِ
حاسد قبل از اینکه به محسود زیان برساند به خود ضرر می رساند، مانند شیطان
که با حسادت خود به خویشتن زیان رسانید و خود را مستوجب لعن و نفرین کرد
و آدم را به مقام اجتباء و هدایت رسانید و موجب بلندى مقام و برگزیدگى او شد .
فَکُنْ مَحْسُوداً وَ لَا تَکُنْ حَاسِداً فَإِنَّ مِیزَانَ الْحَاسِدِ أَبَداً خَفِیفٌ بِثِقلِ مِیزَانِ الْمَحْسُودِ
اکنون اگر محسود باشى بهتر است از اینکه حاسد باشى زیرا میزان حاسد
همیشه سبک مى شود و میزان محسود سنگین مى گردد.
حافظ افتادگی از دست مده زان که حسود
عرض و مال و دل و دین در سر مغروری کرد.
وَ الرِّزْقُ مَقْسُومٌ فَمَا ذَا یَنْفَعُ حَسَدُ الْحَاسِدِ فَمَا یَضُرُّ الْمَحْسُودَ الْحَسَدُ
حالا که روزى بین مردم تقسیم شده است حسد چه سودى می دهد و محسود
چه زیانى خواهد دید.
برچسب:
نویسنده: ماهان عابدی